Firma Pekelhaaring: Italiaanse gezelligheid met vertrouwde favorieten

Een goed glas wijn en een paar favorieten

We begonnen waar we eigenlijk iedere keer weer voor vallen: de arancini met pimentmayonaise. Krokante Italiaanse risottoballetjes met die romige, licht pittige mayonaise. Een heerlijk gerechtje dat wat ons betreft niet van de kaart hoeft te verdwijnen. Precies het soort hapje dat een borrel nét even beter maakt.

Ook de langoustine met lardo trok mijn aandacht. De combinatie klonk veelbelovend, maar viel uiteindelijk een beetje tegen. Er zat naar mijn smaak te weinig langoustine in de schaal, waardoor het gerecht niet helemaal bracht wat ik ervan had verwacht. Jammer, want juist bij zo'n ingrediënt wil je dat het de hoofdrol krijgt.

Voorgerechten: aardse smaken en Italiaanse eenvoud

Als voorgerecht koos ik de cantharellen met krieltjes, gepocheerd ei, taleggioschuim en postelein. Een schot in de roos. De romigheid van het ei, het aardse karakter van de cantharellen en de zilte smaak van de taleggio vormden samen een mooie combinatie. De verschillende smaken vulden elkaar goed aan zonder dat één ingrediënt de rest naar de achtergrond drukte. Een gerecht dat laat zien hoe lekker het kan zijn wanneer goede ingrediënten en een doordachte combinatie het werk doen.

Mijn wederhelft ging voor de burratasalade met tomaat. Een prima gerecht, fris en toegankelijk, maar zonder iets dat er echt uitsprong. Lekker voor erbij, maar niet iets waar we nog lang over zullen napraten.

Hoofdgerechten: een winnaar en een kleine tegenvaller

Bij het hoofdgerecht koos ik voor een gerecht met varkensvlees. De garnituren en saus waren goed op smaak, maar het vlees zelf was vrij taai. En dat is zonde. Bij een gerecht waarin het vlees de hoofdrol speelt, moet juist dat onderdeel overtuigen. De smaak was er grotendeels wel, maar de bereiding liet wat mij betreft te wensen over.

Mijn vrouw koos voor de tagliata di manzo van de barbecue met rucola, balsamico en Parmezaanse kaas. En dat blijft een winnaar. Het vlees was perfect gegaard en had die heerlijke smaak die je van een goed stuk rundvlees van de barbecue verwacht. De royale hoeveelheid Parmezaanse kaas maakte het geheel helemaal af. Een mooi voorbeeld van een gerecht dat niet ingewikkeld hoeft te zijn om indruk te maken.

Het oordeel van Worth Eating

Helaas hadden we deze keer geen tijd meer voor een dessert. Een goede reden om binnenkort weer eens terug te gaan, want een bezoek aan Firma Pekelhaaring voelt voor ons inmiddels vertrouwd.

Niet alles was deze avond even geslaagd. De langoustine had wat royaler bedeeld mogen zijn en het taaie varkensvlees was een gemiste kans. Daar stonden echter heerlijke arancini, een geslaagd voorgerecht met cantharellen en een uitstekende tagliata tegenover.

Wat blijft, is het plezier waarmee we hier aanschuiven. Firma Pekelhaaring is geen restaurant waar ieder gerecht automatisch een voltreffer is, maar wel een plek waar we ons thuis voelen en waar we over het algemeen heerlijk eten. En soms zijn het juist die vertrouwde adressen waar je het liefst blijft terugkomen.

Worth Eating? Zeker. Vooral voor de ontspannen sfeer, de arancini met pimentmayonaise en de tagliata di manzo. Met hier en daar wat meer aandacht voor de hoofdrolspelers op het bord is er nog ruimte voor verbetering, maar Firma Pekelhaaring blijft voor ons een fijn adres voor een Italiaanse avond.