De Olyphant: een avond vol smaak, met een paar verrassingen

De aperitivo: een veelbelovende start

We trapten af met schiacciata met kreeftenboter. Het brood was heerlijk luchtig en de kreeftenboter had een rijke, volle smaak. Een eenvoudige combinatie die meteen indruk maakte.

Ook de gefrituurde courgettebloem met Penja-peper en citroenmayonaise viel zeer in de smaak. De combinatie van het krokante beslag, de peperige tonen en de frisse mayonaise werkte uitstekend.

Daarnaast deelden we de rösti met witte asperge, eidooiercrème en kaas. De krokante rösti en romige eidooiercrème zorgden voor een heerlijk mondgevoel, terwijl de subtiele smaak van de witte asperge het gerecht mooi in balans bracht. Een sterke start, waarbij textuur en smaak elkaar goed aanvulden.

Het voorgerecht: gamberetti rossi van de barbecue

Als voorgerecht deelden we de gamberetti rossi met paprika, bereid op de barbecue. Voor mij was dit een schot in de roos. De volle smaak van de garnalen stond centraal, met de barbecue als mooie aanvulling.

En dan was er nog de kop, die ik met plezier leegzoog. Voor sommigen misschien een detail, maar voor mij hoort dat gewoon bij het genieten van goed bereide schaaldieren. Intens, smaakvol en vooral: heerlijk!

De hoofdgerechten: Italiaanse rijkdom en een uitstapje naar het Midden-Oosten

Mijn vrouw koos voor de pappardelle met ossenstaartragù. Precies wat je van zo'n gerecht hoopt: een volle, rijke ragù die zich goed aan de pasta hecht en waarbij iedere hap uitnodigt tot de volgende. Comfortfood op zijn Italiaans, met die diepe smaak waar je rustig de tijd voor wilt nemen.

Zelf koos ik het lamsvlees met een korst van, als ik het me goed herinner, ras el hanout. Daarbij kwamen baba ganoush, een labne-achtige saus en shishitopeper van de barbecue.

Op zichzelf was het een prima gerecht. Toch voelde het voor mij als een kleine stijlbreuk met de rest van het menu. Waar de eerdere gangen sterk leunden op uitgesproken Italiaanse smaken, bracht dit gerecht meer Midden-Oosterse invloeden op het bord. Dat hoeft natuurlijk geen probleem te zijn, maar in deze context sloot het voor mijn gevoel net iets minder goed aan.

Het dessert: tiramisu met een twist

We sloten af met de tiramisu à la De Olyphant, een open variant met hazelnoot. Die was erg lekker. De herkenbare smaken van tiramisu kregen een eigen draai, waarbij de hazelnoot voor een fijne extra dimensie zorgde. Een geslaagde afsluiter.

We bestelden daarnaast een rum baba. De bereiding was uitstekend, maar qua smaak was dit gerecht minder aan mij besteed. Dat zegt vooral iets over mijn persoonlijke voorkeur, want aan de uitvoering lag het niet.

Drank, service en sfeer

Ook buiten de keuken klopte er veel. De cocktails waren verfrissend en de wijnkaart is bijzonder uitgebreid. Een groot pluspunt vind ik dat er veel wijnen per glas te bestellen zijn. Dat geeft je de vrijheid om verschillende wijnen te ontdekken zonder meteen een hele fles te hoeven kiezen.

De bediening verliep soepel en was bijzonder vriendelijk. Bovendien zaten we op een plek aan de keuken, wat voor mij altijd iets extra's toevoegt aan een restaurantbezoek. Je zit dicht op de actie en krijgt net wat meer mee van de dynamiek achter de schermen.

Het oordeel van Worth Eating

De Olyphant heeft ons een bijzonder geslaagde avond bezorgd. De aperitivo was sterk, de gamberetti rossi waren een absoluut hoogtepunt en de pappardelle met ossenstaartragù liet zien hoe goed een rijke Italiaanse klassieker kan zijn. Ook de open tiramisu met hazelnoot was een dessert om voor terug te komen.

Niet alles was voor mij een voltreffer. Het lamsgerecht voelde wat minder passend binnen het menu en de rum baba was simpelweg niet helemaal mijn smaak. Maar dat zijn kleine kanttekeningen bij een avond waarop we overwegend heerlijk hebben gegeten, genoten van goede dranken en ons prettig voelden dankzij de vriendelijke service.

Worth Eating? Absoluut. De Olyphant is een aanrader voor wie houdt van smaakvolle gerechten, een uitgebreide wijnkaart en een ontspannen avond uit. Wij komen hier zeker terug. En dat zegt uiteindelijk misschien wel het meest.