Ingrediënt
Pomtajer
Op een Surinaams feest staat het vaak al uren in de oven voordat de eerste gast aanbelt: een bakvorm met een oranjegouden korst, vol sap van citrus en kip. Dat is pom, en het begint bij een onopvallende, behaarde bruine knol.
Wat is het?
Pomtajer is de knol van een tropische plant uit de aronskelkfamilie, dezelfde plant waarvan je ook de bladeren eet als tayerblad. De knol heeft een ruwe, harige bruine schil en wit tot lichtgeel vruchtvlees. In Nederland vind je hem vers bij de toko of Surinaamse winkel, maar ook vaak diepgevroren of al geraspt.
Smaak en eigenschappen
Pomtajer is mild en een beetje nootachtig, met een lichte zoetheid zoals bij een pastinaak of een zoete aardappel, maar droger en aarder. Hij heeft weinig eigen smaak en is juist daarom zo geschikt als drager: hij neemt het zuur van citrus, het vet van de kip en de kruiden moeiteloos over.
De structuur is het bijzonderst. Fijn geraspt en gebakken wordt hij zacht, romig en een beetje plakkerig, bijna als een stevige pudding, met een knapperig korstje aan de bovenkant en rand. Daardoor eet je hem eerder als een gerecht dan als een bijgerecht.
Waar gebruik je het?
- Pom: het klassieke feestgerecht, met geraspte pomtajer, kip, citrussap, ui, knoflook en peper, geheel in de oven gebakken.
- Gekookt of gestoofd: in blokken in soepen en stoofgerechten, waar hij zetmeel en lichte zoetheid toevoegt.
- Gebakken: in plakken of stukken, als alternatief voor aardappel.
Tips
- Eet pomtajer nooit rauw. Rauw bevat de knol stoffen die een branderig, prikkelend gevoel kunnen geven in je mond en op je huid. Gebruik daarom handschoenen bij het schillen en rasp of kook hem altijd gaar. Een goede bereiding haalt dat probleem volledig weg.
Bewaren
Verse pomtajer bewaar je koel en droog, een week of twee. Bevroren geraspte pomtajer is een prima en veel gebruikte keuze, vooral voor pom, en je hoeft hem niet te ontdooien voordat je hem verwerkt. Laat het teveel aan vocht wel uitlekken, anders wordt je pom waterig.